Een Waardevol Geschenk

                Auteur Zamire Willems

 

Haar prachtige door de zon gebronsde gelaat staarde haar aan vanuit een nog beslagen spiegel. Suzanna had de middag zonnebadend doorgebracht en afgesloten met een lang, warm bad. Eerder die ochtend had ze in het pittoreske dorpje een schattig winkeltje ontdekt met handgemaakte, lokale producten. Naast een armbandje geregen van de meest prachtige schelpen afkomstig van het nabij gelegen strand, kocht ze ook een heerlijke ontspannende badolie. De verleidelijke, gepassioneerde en sensuele geuren die vrijkwamen zouden haar zeker in de juiste stemming doen brengen voor later die avond. Ze veegde de spiegel schoon om zichzelf eens een kritische blik toe  te werpen. Er waren inmiddels 20 jaren verstreken sinds de laatste keer dat Suzanna hier was. Voor de eerste keer alleen samen met haar vier beste vriendinnen op vakantie in een zonnig oord waar alle tieners uit de wereld leken samen te komen. Twee weken werden twee jaar toen de lokale discotheek haar een zomerbaan aanbood als gogo danseres. Ze was net afgestudeerd aan de dansacademie en dit was een unieke kans om aan haar choreografie te werken en na te denken over een volgende stap in haar carriere. Het begon allemaal toen ze haar vriendinnen na twee weken had uitgezwaaid op het busstation. Haar adem stokte toen een diep gebruinde, donkere atletische verschijning met hemels blauwe ogen, gehuld in Levi’s en een strak wit hemd, haar aansprak.Nu, jaren later starend in de spiegel, stokte Suzanna’s adem opnieuw, maar dit keer veroorzaakt door een mix van onzekerheid, nervositeit en verlangen. Wat als de chemie er niet meer was ? De klik die ze destijds leken te hebben, de gedeelde passie voor het leven en voor elkaar? Wat als Paco inmiddels getrouwd was ? Een gezin had ? Hoe kon ze zo stom zijn, haar leven had niet stil gestaan en dat van Paco natuurlijk ook niet. Sinds dat ene telefoontje haar twee dagen geleden deed opschrikken uit haar slaap leefde ze in een grote roes. “Suzanna? ik … het gaat niet goed met Luisa, ze wil je graag zien”. De zware, diepe ademhaling aan de andere kant van de lijn zorgde ervoor dat Suzanna geen woord kon uitbrengen. Een golf van sterk verlangen en koude rillingen maakte zich meester over haar naakte lichaam, enkel bedekt door een zwart satijnen laken. Hittegolf of niet, een laken gaf haar altijd een beschermd gevoel, een zekere vorm van geborgenheid. De plafondventilator zorgde voor een heerlijke, ritmische koele bries tijdens dit soort klamme nachten. Een gewoonte die ze aan haar tijd in Portugal had overgehouden. Ze kreunde zachtjes wat de persoon aan de andere kant van de lijn nog zwaarder deed ademen. “Suzanna?”. Het weer horen van haar naam bracht haar uit haar trance. Het was Paco. Hoe had hij haar gevonden ? Er waren inmiddels 18 jaren verstreken sinds zij elkaar voor het laatst hadden gezien. Paco vertelde dat Luisa, lieve lieve Luisa, ernstig ziek was en onophoudelijk naar haar vroeg. Luisa was de tante van Paco die hem als klein jongetje liefdevol in haar gezin had opgenomen nadat zijn beide ouders bij een verkeersongeluk waren omgekomen. Luisa had Suzanna jaren geleden meteen in haar hart gesloten. Ze was gebroken toen Suzanna aangaf voorgoed terug te gaan naar Nederland. Hoe had ze zo egoistisch kunnen zijn en nooit meer iets van zich laten horen, deze vrouw was als een moeder voor haar geweest. De breuk met Paco was automatisch ook een breuk met Luisa geweest. Het was een stormachtige dag vol regen de laatste keer dat Suzanna haar had gezien. De zeemeeuwen voerde al meedijend van de ene op de andere luchtstroom een prachtige dans uit en leken het bulderende geluid van de steeds woester wordende zee op de achtergrond te willen overschreeuwen. Volgens Luisa protesteerde ´haar´witte engeltjes tegen het vertrek van Suzanna en waren het tranen en geen regendruppels die, zachtjes neerdwarrelend, haar wangen gedag kusten. Wat gebruikte Luisa toch altijd de meest prachtige metaforen .. en nu was ze ziek .. ernstig ziek.

Paco had voor de volgende ochtend een vlucht voor haar geboekt en een reservering gemaakt in ´hun´ hotel.  Hun hotel, er vormde zich blosjes op haar wangen. Met gelatenheid dacht ze terug aan al die gepassioneerde nachten die zich daar hadden afgespeeld. Op de achtergrond klonken destijds de meest prachtige fado´s zoals iedere avond weer opgevoerd in de kleine restaurantjes die het hotel omsloten. De kamer verlicht door enkel het maanlicht en de vele kaarsen die dezelfde verleidelijke, sensuele geur verspreidden zoals die van de badolie waar inmiddels haar hele hotelkamer naar was gaan ruiken. Het steeds maar weer opnieuw ontdekken van elkaars lichaam, Paco die haar met zijn grote, krachtige handen zachtjes betastte om vervolgens temperamentvol de liefde met haar te bedrijven, iedere nacht weer opnieuw.

Terugdenkend aan die zwoele zomernachten nipte Suzanna met gesloten ogen van haar glas rose, zich inbeeldend dat het Paco was die haar kuste. Genoeg! Ze was zichzelf weer aardig gek aan het maken. Ze nam een laatste, grote slok, zette het glas op het nachtkasje en liet een prachtig, kort, roze viscose jurkje over haar schouders glijden. Suzanna had nog steeds een prachtig, slank lichaam. Het dagelijks joggen in het Vondelpark deed haar figuur goed en zorgde voor een gezonde blos op haar gezicht. Dit jurkje was een ware hommage aan haar vrouwelijke, ronde vormen. Ze stapte in bijpassende pumps, bracht nog een laatste laagje lipgloss aan en besprenkelde zich subtiel met haar favoriete parfum, Jean Paul Gaultier Classic. Suzanna bewonderde zichzelf een laatste keer in de spiegel. Aan de buitenkant zag ze een mooie, opvallende, zelfverzekerde vrouw met lang, donker krullend haar. Maar van binnen voelde ze zich onzeker, nerveus en opgelaten. Ze zuchtte nog eenmaal diep, pakte haar tasje en verliet haar kamer. Wat ze toen nog niet wist is dat die avond haar leven zoals ze dat kende voorgoed zou veranderen.

Suzanna verliet het hotel en volgde het stenen looppad langs de kustlijn op weg naar  restaurant ‘El Futuro’. Paco had gereserveerd in hetzelfde restaurant waar ze vroeger vaak genoten van de meest heerlijke visgerechten zoals diezelfde dag gevangen door de lokale vissers. Ironisch wel. ‘El Futuro’, ‘De Toekomst’. Vanuit een ver verleden zouden ze elkaar na al die jaren hier, in ‘De Toekomst’, weer ontmoeten. Suzanna kon het niet laten om te denken dat er wellicht toch een toekomst voor hen samen zou zijn. Afwezig door haar gedachten zag ze het afstapje niet aan het einde van het pad en struikelde. Ze slaakte een gil en uit het niets verschenen daar een paar krachtige, mannelijke armen die haar tijdig opvingen. Suzanna keek langzaam op en zag een diep gebruinde, donkere atletische verschijning met hemels blauwe ogen gehuld in Levi’s en een strak wit hemd. Paco !Het jongensachtige uiterlijk van jaren terug had plaats gemaakt voor een meer volwassen aantrekkelijke verschijning. Hij had nog steeds van die prachtige, ravenzwarte krullen, het maanlicht zorgde voor een magische schittering van de zilveren stroken die zijn slapen inmiddels sierde. Mijn God wat rook hij lekker. Suzanna’s knieen knikte en even leek ze weer te struikelen. Paco had haar nog steeds stevig vast, dezelfde siddering ging ook door hem heen. Hoe had hij haar ooit kunnen laten gaan, wat was ze mooi.

Ze werden door een vriendelijke ober naar een romantisch gedecoreerd tafeltje geleid. Paco bestelde een fles rode Chardonnay, nog wetende dat Suzanna dit altijd graag dronk. Na de menu kaart te hebben bekeken en hun bestelling te hebben doorgegeven begon Paco te vertellen over Luisa. De artsen hadden twee jaar geleden borstkanker bij haar geconstateerd. Een zware chemokuur van enkele maanden bleek niet te hebben geholpen, want tijdens een controle een maand geleden werden er uitzaaiingen geconstateerd, teveel om nog te kunnen behandelen, ze gaven haar nog een paar weken. Paco’s ogen werden waterig en hij nam een slok Chardonnay alvorens zijn verhaal voort te zetten. Suzanna wilde hem vasthouden, troosten, ze voelde zijn verdriet. Het ontroerde haar te zien hoeveel Luisa voor Paco betekende. Zij had hem gered, door Luisa was Paco de man geworden waar zij zo van hield. Overweldigd door emoties realiseerde Suzanna zich dat ze nog steeds van hem hield, het gevoel was nooit anders geweest. Ze strekte haar arm uit en pakte zijn hand. Paco boog zich voorover en kuste teder die van haar en streelde deze tegen zijn wang. Er ging een huivering door Suzanna heen en een sterk gevoel van verlangen naar deze man. Paco zette zijn verhaal voort. Luisa was Suzanna nooit vergeten. Paco keek haar lang en doordringend aan of hij wilde zeggen dat het niet alleen Luisa was die nog dagelijks aan haar dacht. Luisa had Paco gesmeekt om contact met Suzanna op te nemen, ze wilde haar spreken over een waardevol geschenk dat Luisa haar zou nalaten. Een waardevol geschenk? Toen Suzanna verbaasd opkeek gaf Paco aan zelf ook geen idee te hebben wat Luisa hier nu precies mee bedoelde, hij had gehoopt dat Suzanna meer zou weten. Ze spraken af om de volgende ochtend Luisa te gaan bezoeken.

Het was een heerlijke zomerse avond en de koele bries die vanuit zee het land leek te strelen zorgde ervoor dat de mensen tot diep in de nacht genoten van de muziek en elkaar. Zo ook Paco en Suzanna. Na een tweede fles Chardonnay te hebben besteld leek Suzanna zich inmiddels wat meer te kunnen ontspannen. Paco stond op, klemde twee wijnglazen tussen zijn vingers en pakte vervolgens de fles Chardonnay op. Met zijn andere hand pakte hij die van Suzanna en zonder iets te zeggen liet ze zich meevoeren. ‘El Futuro’ lag direct aan het strand en het restaurant had daar voor wat kleine, afgezonderde kampvuurtjes gezorgd zodat haar bezoekers zich intiem konden terugtrekken. Paco spreidde een van de fleece dekens uit die het restaurant bij het kampvuur had gelegd en ze vlijde zich samen neer op de zachte ondergrond, hun inmiddels ontblote voeten rustend in het zand. Suzanna staarde omhoog naar de meest prachtige sterrenhemel, het rustgevende geruis van de zee op de achtergrond. Ze sloot haar ogen. Hoe had ze dit ooit kunnen achterlaten, Paco kunnen verlaten. Was een carriere bij het Nationaal Ballet nu echt zo belangrijk geweest dat ze daar haar grote liefde voor had opgegeven? Goed, ze had een prachtige carriere gehad, de wereld daarvoor rondgereisd, maar al na 3 jaar kwam daar abrupt een einde aan. Tijdens een voorstelling ging het mis, ze liep een zware enkelbreuk op wat het einde van haar professionele danscarrière betekende. De afgelopen 15 jaar hadden in het teken gestaan van haar eigen dansschool waar ze les gaf aan kinderen. Ze maakte lange dagen omdat ze niet graag alleen thuis kwam in haar veel te ruime appartement aan de Amstel. Er ging geen dag voorbij of ze dacht wel aan Paco. Waar was ze zo bang voor geweest, waarom had ze geen contact meer met hem opgenomen? Paco was de reden dat andere mannen haar niets deden. Na al die jaren was er geen enkele man in geslaagd om haar zo gepassioneerd lief te hebben zoals Paco dat deed, alleen bij hem kon Suzanna zich geheel ongegeneerd geven, keer op keer, nachten lang.Haar lichaam verrade haar gedachten, er ging een intense ziddering door haar heen en ze kreunde zachtjes. Paco rolde zich naar haar toe, haar inmiddels hard geworden tepels waren hem niet ontgaan. Hij streelde deze zachtjes en begon haar te kussen, eerst voorzichtig en toen vurig, vol passie. Wat had hij haar mooie, sensuele volle lippen gemist. Het strand was inmiddels verlaten en het restaurant gesloten. De wereld leek even alleen om hun te draaien. Zijn warme, gespierde lichaam maakte zich meester over haar en ze werd bemind als nooit te voren. Suzanne kreunde van genot en beloofde Paco voor altijd bij hem te zullen blijven. Paco beantwoorde dit door haar steeds weer opnieuw te beminnen tot de eerste zonnestralen het begin van een nieuwe dag aankondigde.

Vandaag zouden ze Luisa opzoeken en zou duidelijk worden wat ze nu precies bedoelde met het ‘waardevol geschenk’ dat Suzanna zou worden nagelate. Hand in hand liepen ze terug naar haar hotelkamer waar ze opnieuw samen de liefde bedreven en uiteindelijk samen douchend zich klaarmaakten voor het bezoek aan Luisa.

Het zou een emotioneel geladen bezoek worden, waarschijnlijk het allerlaatste bezoek. Luisa had niet lang meer te leven. Haar man en enige zoon waren omgekomen tijdens een ski-vakantie, kleinkinderen waren er niet en ook Paco was nooit getrouwd geweest. ‘Op een dag komt Suzanna terug en dan wil ik er voor haar zijn’, antwoorde Paco telkens weer aan Luisa als de zorgzame oude vrouw weer eens aangaf zich ongerust te maken over ‘haar’ jongen. Zij had niet het eeuwige leven en Paco verdiende een lieve vrouw, maar ze begreep maar al te goed waarom hij op Suzanna bleef wachten. Ze was getuige geweest van de intense liefde en passie die gegroeid was tussen deze twee mensen, zoiets vind je geen tweede keer. Toen ze ziek werd zag ze haar kans om Paco en Suzanna weer te herenigen. Luisa zou vredig sterven wetende dat alles weer goed zou komen tussen deze twee mensen waar zij zo intens veel van hield, ze glunderde dan ook toen Paco haar vertelde dat Suzanna onderweg was, het ontging haar niet dat Paco zelf ook opgelaten was.

Na een autorit van een anderhalf uur kwamen ze dan eindelijk aan bij de afgelegen villa aan zee. De vele authentieke Portugese elementen zorgde ervoor dat de villa, zoals al decennia lang in het bezit van Luisa’s familie, een historische sfeer uitademde. De villa werd omsloten door een zee van de meest kleurrijke, wilde bloemen. Paco kuste haar teder, pakte haar hand en leidde haar het huis binnen waar een sterk vermagerde Luisa hen al opwachtte vanuit haar bed. Suzanna schrok maar hield zich groot gesteund door Paco. Liefdevol kuste ze Luisa op haar voorhoofd, vechtend tegen haar tranen. Al was ze ernstig ziek het was Luisa niet ontgaan dat er nog steeds sprake was van een gepassioneerde liefde tussen die twee, ze zag dat het goed zat en vond het tijd haar waardevolle geschenk aan Suzanna over te dragen. Paco nam plaats aan de andere kant van het bed en ze wachtte in spanning af wat er komen ging. Luisa pakte Paco’s hand, kuste deze en legde hem in die van Suzanna. “Zorg voor hem, heb hem lief, hij is mijn meest waardevolle bezit en alleen jij kunt hem gelukkig maken”, fluisterde Luisa zacht. Toen Suzanna plechtig beloofde altijd van Paco te zullen houden en Paco haar liefdevol aankeek kwam er een zekere rust over Luisa en zakte ze langzaam weg.

Een maand later trokken ze in de villa die Luisa hen had nagelaten. Suzanna had haar dansschool in Amsterdam inmiddels verkocht en richtte zich op een leven in Portugal. Hele nachten bleven ze op, pratend met een goed glas Chardonnay, starend naar de sterrenhemel vanaf hun privé strand hun toekomst te plannen. Altijd weer eindigend met een gepassioneerd, vurig liefdesspel.

 

                             ***

 

 

Ingezonden t.g.v. Schrijfwedstrijd: Heleen van Royen

Opdracht: Zwoele zomeravonden verhaal, minimaal 2000 maximaal 2500 woorden

 

Aantal woorden inclusief titel 2500

Auteur: Zamire (Sam) Willems

Tilburg, Nederland

Februari 2011

email:  zamire71@planet.nl